Bastiaan Zuidhof woont in Alkmaar en is al jaren betrokken bij de LHBTQI+ gemeenschap. Als coördinator van Café Hoezo Anders zet hij zich in voor een plek waar mensen zichzelf kunnen zijn. Vanuit zijn eigen ervaringen als slechthorende en als homo vertelt hij in dit interview wat het café betekent voor de bezoekers — en voor hemzelf.
Even kort, wie ben je?
Hoe heet je? Hoe oud ben je? En waar woon je?
Mijn naam is Bastiaan Zuidhof. Ik ben 54 jaar en woon in Alkmaar.
Waar word je blij van?
Ik word blij van vriendelijkheid. Van geen nare opmerkingen, er voor elkaar zijn en in vrijheid kunnen zijn zoals ik ben.
En Bastiaan, wat is jouw verhaal?
Over welke letter(s) op de lhbtqi+ regenboog gaat jouw verhaal?
Mijn verhaal gaat eigenlijk over alle letters van de LHBTQI+ regenboog. Dat komt omdat ik coördinator ben van Café Hoezo Anders, een café voor LHBTQI+ mensen met een verstandelijke beperking of niet-aangeboren hersenletsel.
Zelf ben ik homo, maar ik voel me ook gewoon queer.
Kun je kort vertellen wat die letter voor jou betekent?
Homo betekent voor mij dat ik me aangetrokken voel tot mannen. Queer gebruik ik omdat ik me inzet voor de rechten van alle LHBTQI+ mensen en me met veel van hun ervaringen kan verbinden. Dat is in de loop der jaren zo gegroeid, onder andere doordat ik actief ben bij COC Noord-Holland Noord en COC Nederland.
‘’Wie mij helpt? Daar kan ik kort over zijn: dat is mijn maatje Richard. Het is ontzettend fijn om alles met iemand te kunnen bespreken en te delen..’’
Wat vond of vind jij nog steeds lastig aan dat stuk van jouw identiteit?
Wat soms lastig is in mijn leven, heeft niet direct met mijn seksuele oriëntatie te maken, maar met mijn gehoor. Ik ben slechthorend. In januari 2014 kreeg ik een cochleair implantaat. Dat is een gehoorimplantaat dat geluiden direct doorstuurt naar de gehoorzenuw. Sindsdien kan ik beter horen en ben ik een stuk zelfverzekerder en rustiger geworden. Tegelijk durf ik nu ook duidelijker op te komen voor mijn rechten als mens.
Wat hielp je, en wat helpt nog steeds?
Daar kan ik kort over zijn: dat is mijn maatje Richard. Het is ontzettend fijn om alles met iemand te kunnen bespreken en te delen. En andersom ben ik dat ook voor hem.
Waarom Café Hoezo Anders zo belangrijk is?
Veel mensen die naar Café Hoezo Anders komen, wonen zelfstandig, met begeleiding of in een groep. In hun dagelijkse omgeving is er niet altijd ruimte om alles te delen. Soms kunnen ze hun verhaal daar niet kwijt, of worden er grapjes of opmerkingen gemaakt over LHBTQI+ zijn. Dat raakt mensen, vaak meer dan je van buiten ziet. Ze kunnen daar lang mee blijven rondlopen.
Bij ons is er ruimte voor die verhalen. Er komen ook vragen voorbij over relaties, liefde of seks. Door elkaar te ontmoeten en ervaringen te delen, merken mensen dat ze niet alleen zijn. Je ziet dat hun zelfvertrouwen groeit en dat ze sterker in hun schoenen komen te staan. Dat is precies waarom dit café zo belangrijk is.
Waarom ik me hier persoonlijk voor inzet?
Dat heeft met twee dingen te maken: ik ben slechthorend en ik ben homoseksueel. Ik weet hoe het is om gepest te worden omdat je net iets anders bent dan de meeste mensen.
Ik werd gevraagd om als vrijwilliger aan te sluiten vanuit COC Noord-Holland Noord. Eerder was ik ook betrokken bij een landelijke werkgroep van COC Nederland, Roze Gebaar. Dat is een werkgroep voor LHBTQI+ mensen die doof of slechthorend zijn. Die ervaringen neem ik allemaal mee in Café Hoezo Anders.
‘’Ik weet hoe het is om gepest te worden omdat je net iets anders bent dan de meeste mensen.’’
Was er een moment waarop je dacht: dit is echt nodig?
Nee, niet echt. Ik ben er eigenlijk gewoon ingerold. Wat voor mij vooral belangrijk is, is om actief te zijn voor LHBTQI+ rechten. Ik zeg altijd: op het moment dat persvrijheid en vrouwenrechten worden geschonden, zijn onze LHBTQI+ rechten dat ook. Dat hangt voor mij allemaal met elkaar samen.
Heeft het organiseren van Café Hoezo Anders jou zelf ook iets gebracht?
Ja. We hebben een prijs gewonnen voor de beste maatschappelijke boot tijdens de Alkmaarse grachtenparade in 2025. Dat maakte mij ontzettend trots, vooral voor de mensen die bij ons in het café komen. Zij genoten enorm van die dag. Voor mij persoonlijk heeft het ook rust gebracht. Door dit vrijwilligerswerk ben ik zelf een rustiger mens geworden.
Doe of durf je nu dingen die je vroeger misschien niet deed?
Ja, ik ben assertiever geworden. Nee is nu ook echt nee voor mij.
Heeft dit werk invloed gehad op hoe jij naar jezelf of anderen kijkt?
Door dit werk ben ik zelf rustiger geworden. Ik word niet zo snel boos en probeer altijd eerst het gesprek aan te gaan. Ik geloof heel erg in een goed gesprek.
Een plek om echt jezelf te zijn...
Wat zie je gebeuren bij bezoekers wanneer ze vaker komen?
Je ziet dat hun zelfvertrouwen groeit.
Zijn er voorbeelden van kleine of grote veranderingen die je ziet?
Ja, die kan ik wel noemen. Twee voorbeelden.
De eerste is iemand die eerst als vrouw naar het café kwam en nu als man komt. Ik heb hem zien groeien in zijn transitie. Zijn zelfvertrouwen is enorm gegroeid.
Het tweede voorbeeld is een jonge vrouw die eerst samen met haar moeder kwam. Op een gegeven moment hebben we tegen haar moeder gezegd: het is fijn dat u er bent, maar we willen graag dat u haar alleen nog komt brengen en ophalen. Dat gaf die jonge vrouw de ruimte om vrij te praten. Je zag haar letterlijk opbloeien. Ze werd zekerder en leerde beter haar grenzen aang
Wat maakt Café Hoezo Anders volgens jou een veilige en fijne plek?
Iedereen kan hier zichzelf zijn. Bezoekers kunnen alles bespreken, met elkaar of één op één met de vrijwilligers.
‘’Ik let er bewust op dat Café Hoezo Anders geen verlengstuk wordt van een zorginstelling.’’
Waarom is zo’n besloten plek belangrijk voor deze groep?
Juist omdat deze mensen kwetsbaar zijn. Ze moeten alles in vrijheid kunnen bespreken. Als coördinator let ik er ook bewust op dat Café Hoezo Anders geen verlengstuk wordt van een zorginstelling. Bezoekers hebben in hun dagelijks leven al genoeg te maken met regels en protocollen. Bij ons mogen ze gewoon helemaal zichzelf zijn.
Wat zie je gebeuren als mensen zich gezien en geaccepteerd voelen?
Ze krijgen meer zelfvertrouwen, worden assertiever en voelen zich gelukkiger.
Wat hoop je dat Café Hoezo Anders op de lange termijn kan betekenen?
Ik hoop dat de mensen die bij ons komen meer zelfvertrouwen krijgen en zichzelf mogen zijn zoals ze zijn. Dat ze zeggen: hier kom ik graag. En dat ze weten dat ze altijd welkom zijn.
Wat zou je willen zeggen tegen iemand die twijfelt om te komen?
Neem gerust iemand mee. Je staat er niet alleen voor op de regenboog.
En dan nu de Praktische informatie!
Café Hoezo Anders is een ontmoetingsplek voor LHBTQI+ mensen met een verstandelijke beperking of niet-aangeboren hersenletsel. Het café is ook aangesloten bij Zonder Stempel, de landelijke werkgroep van COC Nederland voor deze doelgroep.
Het café is er elke tweede zondag van de maand, behalve in juli en augustus, van 14.00 tot 17.00 uur. De locatie is Wijkboerderij Alkmaar, Vondelstraat 31, 1813 AA Alkmaar.
Je kunt Café Hoezo Anders volgen via Facebook en Instagram.
Vragen of vrijwilliger worden? Mail naar
Meer informatie over Zonder Stempel is te vinden op www.zonderstempel.nl.
Vrijwilligers
Lijkt het je mooi om als vrijwilliger betrokken te zijn bij Café Hoezo Anders? Neem dan contact op met Bastiaan Zuidhof (hij/hem), Coördinator Café Hoezo Anders, COC Noord-Holland Noord om te kijken wat er mogelijk is.