Shannah Telleman (1998) is een van de drijvende krachten achter het culturele nachtleven in Alkmaar. Als organisator bij Cultuur Kartel, voorzitter van SafeSpace Alkmaar en mede-oprichter van Ook Mijn Plek en Club Kudt zet ze zich in voor een stad die inclusiever en aantrekkelijker is, vooral voor queer jongeren. Met projecten als Museumnacht en eigen clubnachten laat ze zien dat Alkmaar ook ’s nachts een plek kan zijn waar iedereen zichzelf mag zijn. In een tijd waarin steeds vaker klinkt: “Wij eisen de nacht op”, is Shannah een belangrijke stem in het gesprek over wat nachtcultuur voor een stad kan betekenen.
Even kort, wie ben je?
Hoe heet je? Hoe oud ben je? En waar woon je?
Ik heet Shannah Telleman, ben 27 en geboren en getogen in Alkmaar.
Waar word je blij van?
Van heel veel dingen eigenlijk. Ik ben net begonnen met een cursus edelsmeden, daar word ik blij van. Van mijn vrienden, mijn werk, mijn kat, mijn vriendin, lezen. Eigenlijk gewoon van bezig zijn, iets om handen hebben.
Wat vind je al goed gaan als het gaat om de acceptatie van mensen die zichzelf zien als lhbtiq+ persoon?
Wat goed gaat, is dat er steeds meer bewustzijn is. Ondanks dat de samenleving online steeds meer polariseert, merk ik dat in het echte leven minder. In Alkmaar zie je juist dat er steeds meer initiatieven zijn, zoals Queer Alkmaar.
En wat kan nog beter, vind jij?
Wat beter kan, is acceptatie. Nederland staat niet eens meer in de top tien van meest lhbtqia+-vriendelijke landen, daar is echt nog winst te behalen. En ik zou het mooi vinden als niet-queer organisaties zelf ook meer zichtbaarheid creëren, bijvoorbeeld door queer activiteiten te programmeren, in plaats van het altijd bij Pride te laten.
En Shannah, wat is jouw verhaal?
Over welke letter(s) op de lhbtqi+ regenboog gaat jouw verhaal?
De L binnen LHBTI+. Ik ben lesbisch.
‘’Ik moet altijd inschatten hoe mensen reageren.’’
Wat vond of vind jij nog steeds lastig aan dat stuk van jouw identiteit?
Dat je eigenlijk je hele leven uit de kast blijft komen. Ik moet altijd inschatten hoe mensen reageren. Bij een kennismaking twijfel ik bijvoorbeeld: zeg ik dat ik een vriendin heb, of kies ik de veiligere variant en zeg ik ‘partner’? Wat voor hetero’s vanzelfsprekend is, voelt voor mij altijd als een afweging. Dat doe je uit zelfbescherming.
En wat is het voordeel?
Mijn community. Ik heb heel veel queer vrienden. Dat is misschien vanzelf gegaan – soort zoekt soort – maar ik vind het een enorm voordeel. Het is warm, je bent met echte mensen. Dat is voor mij het allergrootste pluspunt.
Je bent betrokken bij veel initiatieven in Alkmaar – van Museumnacht tot SafeSpace en Club Kudt. Wat drijft je? Is het eigenbelang?
Ja, soms wel. Maar het komt vooral voort uit gemis. Met Cultuur Kartel en SafeSpace Alkmaar richten we ons op jongeren en jongvolwassenen. Alkmaar was altijd levendig, maar niet op queergebied voor jongeren/jongvolwassenen. Toen we met SafeSpace Alkmaar begonnen, was er voor queer jongeren gewoon niets. Natuurlijk kon je naar Amsterdam – Club NYX, daar kun je niet omheen – maar iets wat daar een beetje op leek, was er hier niet.
Met Cultuur Kartel zagen we hetzelfde: er is veel aanbod voor kinderen en voor ouderen, maar weinig voor jongeren. Of je kon het simpelweg niet vinden. We hebben eerst gekeken: wat missen we? En daarna zijn we gaan bedenken hoe we dat konden opvullen.
We begonnen klein, bij HAL25 en Laatmakers, met een bierpongwedstrijd en een spelletjesmiddag. Geen idee meer hoe we dat bedacht hadden, maar het werkte. Daarna kwam Museumnacht, meteen groter en serieuzer. Vanaf dat moment positioneerden we ons duidelijk: wij zijn er voor jongeren. Dat hoorden we terug, van organisaties én van jongeren zelf.
Jongeren zouden niet van kunst en cultuur houden. Wat vind je van dat idee?
Dat klopt gewoon niet. Jongeren doen wél aan cultuur, maar noemen het vaak geen cultuur. Naar een club gaan, samenkomen, experimenteren, nachten organiseren – dat ís cultuur. Veel mensen denken bij cultuur meteen aan een museum met schilderijen, terwijl het veel breder is.
‘’Club Kudt richt zich op de queer community, maar is wel voor iedereen. Je moet alleen weten waar je bent.’’
SafeSpace Alkmaar en Club Kudt richten zich vooral op queer jongeren. Zijn anderen daar ook welkom?
Club Kudt richt zich op de queer community, maar is wel voor iedereen. Je moet alleen weten waar je bent. Dat je bijvoorbeeld mensen halfnaakt kunt tegenkomen en dat je daar niet ongevraagd aan zit. Binnen de queer community is dat normaal, daarbuiten vaak niet. Als je als niet-queer persoon komt, verwacht je dus ook dat je je aan die queer regels houdt.
Ik snap dat dat soms verwarrend is. In Amsterdam heb je bijvoorbeeld hetero-avonden bij Club NYX, en veel vrouwen gaan naar gayclubs omdat ze zich daar veilig voelen. Maar daarmee kan het doel van zo’n plek ook ondergesneeuwd raken. Dat wil je niet voor een queer club. Bij Club Kudt merken wij daar niks van.
De Reguliersdwarsstraat was een inspiratiebron
Wat maakte die plek zo bijzonder?
Die straat is lhbtqia+. Misschien wel voor het hele land. Er wordt geëxperimenteerd met muziek en performances, maar vooral: je weet zeker dat iedereen daar bij dezelfde community hoort. Dat geeft een veilig gevoel. Dat gevoel wilden we ook creëren met Club Kudt.
En wat is juist typisch Alkmaars aan jullie avonden?
Herkenning. We hebben geprobeerd te experimenteren, maar in Alkmaar willen mensen ook gewoon hits. Whitney Houston, ABBA. Dat is typisch Alkmaars. Tegelijk boeken we lokaal talent – dj’s, queens, performers – en dat geeft het Alkmaarse sausje.
‘’Als ik oud ben ga ik ook nog uit, maar dan tot half elf.’’
Steeds vaker klinkt de roep: “Wij eisen de nacht op.” Hoe kijk jij naar nachtcultuur in Alkmaar?
Ik zit bij het Nachtgenootschap, dat nog in oprichting is. Veiligheid is daarin een belangrijk speerpunt. We willen met verschillende organisaties en de gemeente praten over wat er speelt en wat er nodig is.
Bij Club Kudt zie je dat zichtbaarheid twee kanten heeft. Mensen die komen, maken zichzelf zichtbaar. Er loopt een fotograaf rond en dat kan onveilig voelen. Daarom kiezen sommigen voor de anonimiteit van Amsterdam.
Als organisatie moeten wij juist zichtbaar zijn. In Victorie staan, midden in de stad. Daarmee laat je zien: de lhbtqia+ gemeenschap hoort hier. Dat is een bewuste keuze, en die draagt bij aan normalisering en veiligheid.
Wat staat er op je verlanglijstje voor Club Kudt?
Een festival. Of iets rondom 8 oktober, samen met alle queer organisaties in Alkmaar. Zichtbaar zijn op plekken waar dat niet vanzelfsprekend is. Dat zou tof én noodzakelijk zijn.
Waarom is nachtcultuur belangrijk voor een stad?
Omdat mensen ook ’s nachts leven. Overdag zit je in structuren en rollen. ’s Nachts laat je los. Of dat nu via feesten is, via ontmoeting, met of zonder middelen – het is een andere wereld.
Een stad bestaat niet alleen uit scholen, zorg en werk. Nachtcultuur hoort daar ook bij. Het maakt een stad compleet. Als plekken langer open mogen blijven, ontstaan er nieuwe ideeën en creativiteit. Maar dan moet die ruimte er wel zijn.
Met Ook Mijn Plek maakte je discriminatie bespreekbaar. Hoe was dat voor jou?
Ook Mijn Plek ging niet specifiek over lhbtqia+. De film ging vooral over kleur, en daar gingen de gesprekken over. Ik heb daar vooral geleerd om soms mijn mond te houden en te luisteren. Juist daardoor ontstond verbinding.
Er zijn gesprekken geweest die ongemakkelijk of discriminerend waren, ook richting queer mensen. Maar ze zorgden ook voor nieuwe inzichten. Misschien moet er ooit ook een Ook Mijn Plek speciaal voor de queer community komen.
Je bent steeds zichtbaarder geworden. Wat doet erkenning met je?
Het is raar en mooi tegelijk. Soms vergeet je hoe bijzonder het is, omdat het gewoon werk is. Maar binnen SafeSpace realiseren we ons wel degelijk dat we bijdragen aan een inclusiever Alkmaar. Dat wat we doen impact heeft, voelt soms onwerkelijk.
Er is nu aanbod voor bijna alle leeftijden. Naast het COC is er Queer Alkmaar bijgekomen, en jongeren onder de 18 kunnen terecht in Heerhugowaard. Dat is echt een verandering.
Hoe kunnen culturele instellingen en de gemeente beter aansluiten bij jongeren?
Het kan meer en consistenter. Tijdens Pride belde ik instellingen of ze aanbod hadden. Karavaan heeft doorlopend queer programmering, Victorie Club Kudt, De Vest af en toe iets. Het zou mooi zijn als queer aanbod het hele jaar door zichtbaar is, niet alleen tijdens Pride. En ze mogen me altijd bellen voor ideeën.
Hoe ziet de ideale Alkmaarse nachtcultuur eruit over tien jaar?
Meer keuze, zonder eilandjes. Tijdens Pride waren er drie afterparties. Voor mij als organisator jammer, maar voor het publiek geweldig. Ik hoop dat iedereen elkaars evenementen blijft bezoeken en dat veiligheid vanzelfsprekend is.
Hangjongeren horen er ook bij. Een beetje kattenkwaad hoort bij een stad. Zolang het veilig blijft.
En jij, als je dertig bent?
Dan zit ik in de raad van toezicht van SafeSpace en ga ik nog steeds naar Club Kudt. Als ik oud ben ga ik ook nog uit, maar dan tot half elf. En anders organiseer ik het zelf. Dat hebben we eerder gedaan. Dus: het kan.
Wat moeten nieuwe lhbtqia+ jongeren als eerste regelen?
Een achterban. Kijk wie er zijn, wat ze willen, en organiseer het. En als ze vragen hebben: SafeSpace blijft bestaan. Dat komt goed.